ห่างหายไปนาน เนื่องจากเปิดเทอม เริ่มเรียนภาษาแล้ว ไม่ค่อยมีเวลา และ อารมณ์ (แนะ ทำยังกะศิลปินเอก อิอิ) ตอนที่เขียนนี้เริ่มเรียนได้สองอาทิตย์แล้ว รู้สึกว่า skill ด้านภาษาญี่ปุ่นของผมน่าจะเพิ่มขึ้น ^ ^ แต่เล็กน้อยเท่านั้นครับ จากเดิมที่ไปโรงอาหารจะเลือกกินเฉพาะของที่หยิบเอง ไม่ต้องสั่ง ตอนนี้กินของที่ต้องพูดสั่งได้แล้ว (ขอเสียงปรบมือหน่อย แปะๆๆๆๆๆ) จริงๆ ชื่อ อาหารมันก็มี ภาษาอังกฤษบอกไว้นะ แต่ตอนนั้น ไม่กล้า กลัวมาก กลัวพูดไปแล้วเค้าถามกลับมา ไม่รู้เรื่อง (จริง ตอนนี้ ก็ไม่ยังไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่ดี 555+) แต่ ทนไม่ไหว อยากกิน ต้องยอมรับชะตากรรม ตอนนี้เลยได้กินเกือบ จะครบทุกอย่างแล้ว ^ ^ ไปซื้อของที่สหกรณ์ ก็เริ่มอ่านภาษาญี่ปุ่นออกมานิดนึงละ ซื้อของไม่ค่อยผิดแล้ว (ใช้คำว่าไม่ค่อย แสดงว่ายังมีผิดอยู่บ้าง อิอิ) Read more…
จากความเดิมตอนที่แล้ว เดินทางมาถึงโตเกียว จากนั้นก็เที่ยวในโตเกียวเป็นเวลา 4 วัน โดยได้รับความอนุเคราะห์ จากเพื่อนปรัชญ์ เป็นไกด์พาเที่ยว พากิน ขอขอบคุณมานะที่นี้ด้วย ส่วนเรื่องการเที่ยวไว้ค่อยคุยกันทีหลังช่วงนี้ ช่วงนี้รับฟังความรันทดของชีวิตไปก่อน อยากบ่นคร้าบบบบ 555+
หลังจากเที่ยวในโตเกียวอย่างมีความสุข 4 วัน ก็จำต้องจากเมืองแห่งความศิวิลัย จากชีวิตที่เหมือนนักท่องเที่ยว กลับเข้าสู่ชีวิตจริงไปใช้ชีวิตเป็นเด็กนักศึกษา “ต่างด้าว (ชาติ)” ภาษาอังกฤษ ใช้คำว่า “Alien” หึหึ ตอนแรกรู้สึกแปลกๆ เพราะมันเป็นคำเดียวกับที่ใช้ในหนัง Alien เลย เฮ้ย หรือเราคือมนุษย์ต่างดาวหว่า ไม่ใช่สิ แต่เป็นมนุษย์ต่างด้าว ตะหาก ฉะนั้นเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องการใช้ชีวิตนักศึกษาในมหาวิทยาลัย MIT (Muroran Institute of Technology) ที่ฮอกไกโดในช่วงเริ่มต้น โดยที่พูดญี่ปุ่นไม่ค่อยได้ เอออออ เอาเป็นว่าพูดไม่ได้เลยดีกว่า อิอิ ^ ^
Read more…
เชียงใหม่ – กรุงเทพ – โตเกียว
การเดินทางนั้นเริ่มต้นจากบ้านไปสนามบินเชียงใหม่โดยรถสี่ล้อแดงโดยมีแม่ไปด้วย ฟังดูเหมือนจะลำบาก แต่ที่จริงแล้วคนที่ขับสี่ล้อแดงเป็นเก่าแก่คนที่เคยทำงานที่ร้าน คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี มารับถึงหน้าบ้าน เพราะฉะนั้นสะดวกสบายหายห่วง มาถึงสนามบินเชียงใหม่ ประมาณ บ่ายโมงกว่า มีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ไปรอส่งกันอย่าง แน่นสนามบิน (เวอร์มาก แต่ฟังดูดี 555+) ประกอบไปด้วย เพื่อนเป้ และแฟนสาว (คุมิ) พี่แอน มด น้อย เอ็ม และ ตุ้ย (คงครบแล้ว) ส่วนพี่อ้วน และ พี่แจวโทรมาส่งแทน เพราะ ติดธุระ ขอบคุณทุกๆ คนมาก น้ำตาเริ่มคลอเบ้า (อิอิ เวอร์ไปอีกแล้ว)
ออกจากสนามบินเชียงใหม่เวลา 14.10 น. ถึง สุวรรณภูมิประมาณ 15.30 น. แล้วไปพักที่บ้านยายก่อนกลับมาสุวรรณภูมิอีกครั้งตอนประมาณ 3 ทุ่ม เพื่อบินสู่โตเกียวด้วยสายการบิน สิงคโปร์ แอร์ไลน์ เครื่องออกจากสุวรรณภูมิเวลา 5 ทุ่มโดยประมาณ บนเครื่องมีแต่ต่างชาติ ญี่ปุ่นซะส่วนใหญ่ เค้าคงจะกลับบ้านกัน แต่ เหมือนสวรรค์บันดาล ได้นั่งกับคนไทยครับพี่น้อง ฟังเหมือนจะดูดี แต่… คนไทยที่ว่าเป็นเหมือนนักเรียนนายร้อย 2 คน มาด้วยกัน ไม่รู้เค้าไปทำไรที่ญี่ปุ่น อันนั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือ เค้าไม่ได้อาบน้ำมาหรือไร โอววว มันช่างงงงง… นานเหลือเกิน 6 ชั่วโมงบนเครื่องบิน T_T
ถ่ายที่สนามบินสุวรรณภูมิตอนรอรับกระเป๋า รอนานมากกกกก
Read more…
